Bob de Bouwer

Nee, ik heb deze blog niet opgegeven. En vergeten al zeker niet. Wat er dan wel gaande is? Verbouwingen ten huize Krulsnor. Deze zijn (nog) geen anderhalve maand bezig en zijn dus niet de enige reden waarom ik geen nieuwe posts gemaakt heb. Na mijn vorige post heb ik nog enkele ritjes gedaan die niet echt de moeite waren om ook maar iets over te posten. Vervolgens ben ik even ziek uitgevallen. Die ziekte is dan naadloos overgelopen in de start van mijn verbouwingen. En toen had ik simpelweg de tijd niet meer om mooie ritten te doen. En veel zin om ‘s avonds nog voor de laptop te zitten om wat over mijn verbouwingen te vertellen, had ik al zeker niet.

Maar nu zijn mijn verbouwingen al een pak gevorderd en heb ik even wat meer rust en kan ik eens een update geven over het reilen en zeilen hier en wat de toekomstige plannen zijn en hoe het zit met mijn goede voornemens.

Zonder in al te veel details te gaan, heb ik samen met mijn pa de tweede verdieping van ons huis quasi volledig op de blote muur gezet en de vloeren verwijderd. Dit omdat de indeling niet goed zat. Ons huis is maar klein en daarom wil ik alle ruimte benutten. Oude schoorstenen waar een valse muur is rond gebouwd, een regengoot die niet meer gebruikt wordt maar die door de verdieping loopt met een kader rond en een kamer in een kamer in plaats van een echte zolder. Enorm veel plaatsverspilling. Dit is hoe het er ongeveer uitzag in het begin.

In het begin was ik in mijn enthousiasme al begonnen voor ik het lumineuze idee had om een voor en na foto te maken. Vandaar dat er al wat afbraak te zien is. Hier zie je de ene kamer met links een groot framewerk rond een ongebruikte schoorsteen die zo zeer veel plaats innam. De vorige bewoners hadden het idee opgevat om dit de master bedroom te maken. Het bed moest met het hoofdeinde tegen het geel komen. Daarin zitten langs weerszijde een nachtlamp verwerkt. In het midden een blauwe TL lamp. Dit was waarschijnlijk om “in the mood” te raken maar het had eerder het effect van een goedkoop hoerenkot. Het dak loopt eigenlijk nog zeer ver door, ontdekte ik nadat ik dat allemaal had afgebroken. En dit was dus allemaal weggesmeten ruimte want er werd geen kastruimte van gemaakt.

Aan de andere kant had je een soort kamer die in de grote ruimte onder het dak gemaakt was. Hier ook terug een schoorsteen die niet gebruikt werd maar waar een valse muur rond gebouwd werd. Deze kamer is volledig afgebroken.

Zo zag de kamer eruit die in deze ruimte gemaakt werd. Het dak was volledig afgewerkt in gipsplaat maar deze had ik al afgebroken. De nok van het dak is dus best hoog. Daarom dat ik in deze gehele ruimte een nieuw plafond wil steken zodat ik een volledig aparte zolderruimte heb. Bovendien was er geen doorgang naar de kamer en moest je via de eerste kamer lopen om naar de 2de kamer te gaan. Daar werd ook iets aan gedaan.

Na quasi drie weken afbreken en al wat opbouwen is de ruimte al redelijk veranderd. Omdat een foto meer zegt dan woorden:

Er ligt al een nieuwe ondervloer in OSB en een nieuwe doorgang werd gemaakt. De volgende fase is om de nieuwe balken te leggen voor een zolder te maken. Maar aangezien ik dit niet alleen kan en mijn pa, die al vele uren komen helpen heeft, op dit moment een lang weekend op reis is, liggen de werken even stil. Wat een mooi brugje is naar mijn komende fietsplannen.

Omdat ik nu enkele dagen niet echt kan verder werken, heb ik voor morgen nog eens een lange rit gepland. Maar niet zo maar een lange rit. Het is een specialleke. Voor zij die me volgen op IG zullen morgen in de loop van de namiddag wel de eerste foto’s terug zien opduiken. Eenmaal de werken terug starten zal ik echter proberen om weer meer tijdens de week te sporten. De voorbije 4 weken heb ik enkel op zondag met de club gaan rijden. Maar de zware werken zijn gedaan en stilaan komt het WTC Surplatse weekend dichterbij. Dat gaat ook weer gepaard met naar Malmedy rijden terug met de fiets, zoals beschreven in mijn eerste blogpost hier. Ik zit door de verbouwingen al een 800km achter in vergelijking met vorig jaar. Maar wat misschien nog erger is, is mijn gewicht.

Ik ben er sinds begin dit jaar in geslaagd om op een hoger startgewicht te staan dan waar ik mee begon. De motivatie om gewicht te verliezen is er ergens diep in mijn hoofd wel, maar het karakter om dit vol te houden niet. Misschien terug eens een diëtiste onder de arm te nemen. Niet om me echt voedingsadvies te geven, ik weet ook wel wat min of meer gezond is en wat niet. En in welke hoeveelheden ik dit moet eten. Maar eerder als personal coach tegenover wie ik me moet verantwoorden. Een soort controle persoon die me op de vingers tikt.

Bij deze dus een update in mijn reilen en zeilen. En vanaf nu hopelijk terug wat meer regelmatige posts zodat u als lezer ook weer weet wat te lezen bij de koffie. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *