BRM Assebroek 12/10/2019

BRM Assebroek 12/10/2019

Ieder jaar verlies ik een beetje de “goesting” om te fietsen. Dit jaar begon dit in juli na Vlaanderen Fietsroute. Daarna had ik moeite om me te motiveren alhoewel de fietsreis naar Bormio nog op het programma stond in september. Maar ieder jaar staan er nog enkele BRM’s op de radar en Sven organiseerde voor de 2de keer een BRM van 200km. En daar had ik wel weer zin in!

Net zoals vorig jaar ben ik naar de start gereden met de fiets. De start was deze keer in café alte 5 aan het station te Brugge. De groepsstart was zoals gebruikelijk om 8u. De trip naar Brugge is een 50-tal km en ik wou nog ergens langs een bakker passeren voor de start voor een 2de ontbijtje. Mijn fietsdagje begon dus iets voor 6. De dag voordien had mijn oog gevallen op Bakkerij Cloet te Sint-Michiels omdat ik al wat tweets zien passeren heb van de bakker zelf op Twitter (@bakkerkrof).

Fietsbrug Brugge
Bakkerij Cloet

De rit heen verliep zeer vlot, de wind stond ook schuin achter en de benen voelden goed aan. Iets voor Sint-Michiel haalde ik een andere fietser in en ik had een zwaar vermoeden dat dit ook een randonneur was. Wie is er anders zo zot om op een zaterdagochtend om 7u15 in het donker richting Brugge te fietsen? Na een passage over de wondermooie fietsbrug kwam ik bij de bakker terecht waar ik 2 heerlijke chocoladekoeken kocht. Ondertussen was het wel licht beginnen regenen maar ik maakte me daar weinig zorgen over. De weersvoorspellingen gaven enkel wat lichte regen aan en niet al te lang.

Aangekomen in café Halte 5, schreef ik me in. Sven had voor iedere deelnemer zelfgemaakte brownie voorzien. Altijd lekker, die brownies van hem! Ik zag enkele bekende gezichten en maakte me buiten klaar om te vertrekken. Het bleef ondertussen regen en echt licht was het toch niet meer maar ik maakte me sterk dat het niet al te lang zou duren. Ik had zelfs geen spatbord of regenjasje mee. Wat eigenlijk een zeer domme beslissing was achteraf gezien…

Om 8u zette de groep aan en daar ik een beetje koud kreeg, sloot ik me direct aan. Omdat veel andere randonneurs een te kort spatbordje gebruiken of enkel een ass-saver, was er dus veel spray van de ondertussen zeer natte wegen. Ik denk dat ik eigenlijk natter werd door de spray dan door de regen zelf. Ik besloot wat op te schuiven en op kop te rijden om “droger” te zitten. Kennelijk was ik niet de enige met dit idee en er werd continu op kop overgenomen. Dit had als resultaat dat er best hard gereden werd gezien de natte omstandigheden. De kilometerteller gaf continu snelheden boven de 30km/u aan. Een stuk rapper dan ik mezelf had voorgehouden om te rijden maar door het ontbreken van spatbord en regenjasje was ik al vlug doorweekt en had ik wel wat nood aan een goeie inspanning om warm te blijven.

Ondertussen leerde ik Jan kennen. Ik volgde hem al op Twitter en hij mij maar ik had hem nog nooit in het echt ontmoet en wist zelfs niet dat hij ook dergelijke ritten reed. Het was een aangename kennismaking en we zouden nog veel samen rijden die dag. Maar op dit moment niet erg lang. Na een kleine 20km reed ik plat. Jan vroeg nog of hij diende te wachten maar ik wou niemand ophouden. Bovendien reed ik in de kop en wist ik dat er nog verschillende groepen zouden passeren waar ik me wel bij kon aansluiten.

Ik verving mijn band en ondertussen passeerden quasi alle groepjes. Terug op de fiets zette ik een tandje bij. Ik had wat koud gekregen. Bovendien wist ik dat de eerste controlepost op een kleine 30km fietsen lag en ik hoopte door goed tempo te maken aan te kunnen sluiten bij een goeie groep. Tijd dus voor een kleine tijdrit tegen de wind in. Na minder dan een uur kwam ik aan bij de eerste post. Onderweg had ik al een pak renners opgehaald. Binnen zag ik dat de eerste groep nog aanwezig was. Ik vulde vlug mijn bidon bij, stempelde mijn kaart af en dronk een cola. Tegen dan zag ik de eerste groep naar buiten gaan. Vlug alle kleren weer aan en aansluiten hopend op een lager tempo en een goed wiel om in te schuilen.

Platte tube!!!

De regen was al wat geminderd maar de wegen lagen nat en vuil. Ik kwam Jan weer tegen en babbelden wat terwijl we continu het zand uitspuwden die we van de spray binnenkregen. Jan was het plots wat beu en hij had wat koud ook dus besloot hij op kop te rijden… en aan een hoger tempo om op e warmen. Daar ging mijn recuptijd. De wind zat nu meestal schuin op kop en door de vlugge start begon het voor sommigen lastig te worden, mezelf inclusief. Er werd niet meer naast elkaar gereden en het was op een lange rij. Om beurt nam er iemand anders de kop en zo stoomden we door. Op de 2de controlepost aangekomen bleven we uiteindelijk met 3 over. Met naast Jan nog iemand anders. Een 4de man kwam zeer kort na ons aan.

Band of four

We warmden ons wat op, aten en dronken wat en stempelden onze kaart af. De regen was ondertussen gestopt en deze 2de stop betekende ook dat we stilaan de terugweg zouden aanvatten en eindelijk wat wind in de rug zouden krijgen. We besloten niet te lang te wachten want we waren nog nat en waren bang dat als we te lang in de warmte zouden blijven, we te koud zouden krijgen als we terug buiten kwamen. Dus hup, alles verzamelen en terug op weg.

Sandwicheke, cola en vuile benen

Met de wind schuin achter was het fietsen toch iets makkelijker. En de banen droogden mooi op dus van spray was er al vlug geen sprake meer. Met 4 reden we door alhoewel de 4de man het vrij lastig kreeg Maar hij slaagde er in om nog de 3de controlepost te halen met af en toe eens aan de rekker te hangen. Op de 3de post was het tijd om iets hartigers te eten. Ik had wel 4 sandwiches mee met choco maar de laatste 2 die ik opat waren al nat van de regen en waren toch niet zo smakelijk meer. Ik besloot een stukje bananentaart te eten en dat is me zeer goed bevallen. Na een iets langere stop besloten we terug aan te zetten.

De oudste van ons 4 besloot er direct duchtig de pees op te leggen en al vlug was de 4de man eraf. Jan en mezelf hadden soms moeite om hem bij te houden ondanks het meer dan 30 jaar leeftijdsverschil. Achteraf bleek hij enkele jaren profwielrenner te zijn geweest begin de jaren 70. Het zat er toch nog een beetje in. De manier waarop hij de bochten aansneed vroeg van mij toch veel om hem bij te houden en het was het stuur onderaan de gidon vasthouden om telkens bij te bikkelen. Na een twintigtal kilometer op kop te sleuren ging het tempo een beetje naar beneden en begonnen we weer wat rond te draaien en hadden we ook wat tijd om nog een beetje te babbelen. Stilaan droogden we op.

In de laatste kilometers naar onze finish in Assebroek in het mij stilaan bekende Café Pistolet (nog steeds een aanrader!) begon het terug zeer licht te regenen. De benen waren bij mij bijna op van het hoge tempo en de moral zakte door de regen toch een beetje weg. Ik begon een treinreis naar huis te overwegen. Jan zat met hetzelfde idee. Ook hij was met de fiets naar Brugge gekomen maar vanuit Gent. Toch ook een 50-tal kilometer.

Na wat te eten besloot Jan toch naar huis te fietsen. Door dat hij het deed, zag ik het toch weer wat zitten om naar Kortrijk te fietsen. Ondertussen waren er al enkele andere fietsers toegekomen. Ik werd plots aangesproken door een andere fietser met de vraag of ik diegene was die uit Kortrijk was gekomen. Blijkt dat dit de fietser was die ik deze ochtend was gepasseerd. Hij was vertrokken vanuit Izegem en vroeg als hij mee kon fietsen met mij. Super!! Met twee zag ik het helemaal zitten om nog terug te fietsen.

Samen vertrokken we dus richting Kortrijk. Onderweg hebben we nog een leuke babbel gehad en de tijd vloog voorbij en leerde ik zijn naam ook kennen (Kenneth ). Hij reed nog wat verder dan zijn woonplaats omdat hij ook de kaap van 300km wou ronden.

Na quasi exact 300km kwam ik thuis na een zeer leuke doch zeer vuile, natte rit. Het is voor dagen als deze dat ik train om een dagje in het zadel te kunnen zitten en te genieten van de omgeving en nieuwe mensen te ontmoeten. Daarvoor doe ik het. Helaas heb ik niet zoveel foto’s kunnen nemen als ik zou willen maar de koude en de regen ontnamen me een beetje de zin om foto’s te nemen. Maar op naar de volgende! Link naar de rit op Strava hier.

Ze zijn weer binnen
Dirtdevil

4 Comments

  1. “Na wat te eten besloot Jan toch naar huis te fietsen. Door dat hij het deed, zag ik het toch weer wat zitten om naar Kortrijk te fietsen.”

    Mijn ma zou zeggen: “Als uw vriendjes van een brug springen, springt gij dan ook?!” 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *