BRM

De ∞ van Leuven

De ∞ van Leuven

Na de geslaagde BRM te Assebroek stond er 2 weken later op 27/10/2019 een nieuwe BRM klaar om te rijden. 200km maar deze keer in de regio Leuven. Ik had in juli tijdens de Vlaanderen fietsroute al gezien wat een mooie streek Leuven is om te fietsen. Gelijk welke kant je opgaat, je fiets naar een mooie streek met elk zijn eigen reliëf. Deze rit wordt georganiseerd door Randonneurs Leuven, een club die toch een pak BRM’s organiseert met mensen in met veel ervaring. Een van die mensen is Karel, een randonneur met al heel wat kilometers in de benen die zelf ook een zeer leuke blog heeft. Hij was de parcoursbouwer deze keer en daarmee alleen wist ik al dat het zeker de moeite zijn om deel te nemen.

Vroeg in de ochtend vertrok ik richting Leuven met een ommetje over Antwerpen. Ik zou er een medetwitteraar, Ivan, oppikken die wou meerijden. Hij zou echter de 100km rijden. Wat perfect mogelijk was hier daar er in een 8 zou gereden worden en halverwege terug aan de startplaats zouden passeren.

Ongeveer rond 7u40 waren we ter plaatse en schreven we ons in. Het leuke aan het randonneurswereldje is dat je altijd een beetje dezelfde gezichten tegenkomt. Ik wist dat Sven hier zou zijn en ik was aangenaam verrast dat Klaas en Wouter ook aanwezig zouden zijn. Ik had dus direct een groepje waar ik kon bij aansluiten om mee samen te rijden.

Om 8u was de groepsstart. Het was volop genieten van de kleurenpracht die de herfst met zich meebracht. Na 50km was er een eerste stop. Ik kende de route niet zo goed deze keer en ik vond het een zeer leuke verrassing te zien dat de eerste controlepost aan de oevers van de Dijle lag. Na wat gegeten te hebben, vertrokken we stilaan richting Leuven om daar de helft van de BRM te ronden.

Bron van de Dijle

De wegen lagen er zeer vuil bij door de regen van de afgelopen dagen maar ik was al blij om niet in de regen te moeten fietsen zoals de vorige BRM. In het terugkeren herkende ik meer banen dan ik gedacht had. Reden hiervoor was dat dit een beetje de regio is waar Jonathan en ik jaarlijks doorrijden om van en naar Malmedy te rijden voor onze Fiets4daagse. Onderweg passeerden we ook de ruïnes van Abbaye de Villers. Even een vlugge stop en een fotootje nemen en vlug de groep bijhalen.

Abbaye de Villers
Abbaye de Villers

Even later kwamen we aan bij Café De Vetten Os waar het tijd was om wat cola te drinken en wat te eten en dra beklom ik terug mijn aluminium ros en vertrokken we voor deel 2 van de route. Deze maal trok de lus ons doorheen het Hageland. Kort na de start echter viel Sven plat net ter hoogte van een lokale kermis. Deze was nog niet open dus konden we ongestoord even zitten (of slapen :D))

Via de mooi glooiende streek fietsten we verder en ik genoot echt van dit ritje. De benen voelden goed en er was genoeg tijd om de herfstpracht in me op te nemen. We passeerden langsheen het geboortehuis van Eddy Merckx en reden zo verder tot aan de volgende stop aan het Schulenmeer. De zon kwam er zelfs stilletjes aan door. De 3de stop is voor mij meestal tijd om eens wat te bestellen op café en ik zag dat ze chocoladetaart hadden. DE keuze was dus vlug gemaakt. Deze was zelfs zo lekker dat ik de tijd niet genomen heb om er een foto van te maken.

Zo begonnen we met ons groepje aan de laatste 50km en al gauw hadden de mooie offroad klim naar de Vlooibergtoren. Van daaruit herkende ik de weg en wist ik dat we vlug zouden passeren naar een voor mij nog veel mooiere plek namelijk het kasteel van Horst. Dit is het befaamde kasteel van de Rode Ridder. Een strip die ik in mijn jeugd veel gelezen heb. Toen ik hier enkele jaren geleden toevallig met de fiets passeerde was ik verbaasd over hoe goed Vandersteen dit kasteel had nagetekend. Telkens als ik hier passeer, stop ik toch altijd even om van deze aanblik te genieten en terug te denken aan mijn jeugd.

Stilaan begon het toch te schemeren en was het tijd om terug binnen te rollen in De Vetten Os. Toen de avond viel arriveerden we. En de Leuvense Randonneurs hadden voorzien dat je een goeie hamburger kon kopen in het café. Ik heb er twee besteld. Mijn ogen waren groter dan mijn buik. Het waren namelijk echte rundshamburgers van zeker een goeie cm dik en bijna groter dan het broodje. Met moeite kreeg ik de tweede op maar ik heb er wel volop van genoten. Ivan zat hier al een tijdje op me te wachten en samen vertrokken we richting huiswaarts. Voor mij opnieuw een zeer geslaagde rit. Details van de rit op mijn Strava pagina.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *