Sonderling

Sonderling

6 juli 2020 0 Door Krulsnor

Sedert ik mijn nieuwe fiets heb zijn er al 2 maanden verstreken. Ik heb haar als naam Sonderling gegeven. Gewoon omdat de fiets voor mij een beetje een zonderling is. Een apart kleurtje, qausi altijd afgemonteerd met spatborden en een bagagerek, een stuur met een enorme flare en vaak een fietszak links achter. “Hoe rijdt de fiets?” krijg ik af en toe als vraag. Bij deze dus een review over Sonderling.

Des goûts et des couleurs …

Iedereen heeft persoonlijke voorkeuren en ideëen hoe een fiets er zou moeten uitzien. Wel ik ben niet iedereen en ik hou van hoe de fiets er uitziet. Foto’s doen de kleur niet alle recht aan maar de kleur is echt fantastisch. Sommigen zullen wel al weten dat ik echt geen fan ben van zwarte/donkere kaders. Niet dat ik die allemaal lelijk vind. Ik vind het gewoon saai. Er zijn zoveel kleuren maar zoveel mensen kiezen voor saaie zwarte of donkere kleuren. Add a little spice to your life. Daarom koos ik voor een apart kleur voor deze fiets. Daarom is mijn wegfiets ook niet zwart. Een fiets mag gezien worden en mag, nee moet opvallen.

Enter Sonderling: Een (soort van) groene fiets. Met een stuur met een enorme flare. Afgewerkt met op het frame gemonteerder spatborden. En voor woon-werkverkeer staat er ook telkens een bagagerek op. En weet je wat? Het plaatje klopt. Telkens als ik haar zie ben ik er trots op.

Natuurlijk liggen er “tan walled” banden op. Dat zijn banden waar de zijkanten (licht) bruin zijn en het deel van de band waar je op rijdt zwart. Het geeft een instant effect. Er staat ook een opzetstuur op. Ik noem deze altijd mijn comfort bars omdat ik ze niet zozeer gebruik om aerodynamischer op de fiets te zitten maar meer om eens in een andere positie op de fiets te zitten.

Ik rij al jaren met SPD pedalen. Dit zijn pedalen die vooral in de mountainbike wereld gebruikt wordt. Voor deze fiets heb ik dus ook gekozen voor SPD pedalen maar wel pedalen die meer draagvlak op de voet geven. Deze fiets zal normaal in de toekomst gebruikt worden om ook meerdaagse tripjes te doen en pedalen zoals deze zouden makkelijker aan de voet voelen op langere inspanningen. Voorlopig heb ik het gevoel dat dit wel klopt.

Er zijn 3 bidonhouders op gemonteerd. Maar eerlijk, deze zijn een miskoop. Ze houden (grote) bidons niet stevig vast en op onverhard terrein springen de bidons er soms uit. Daar zoek ik nog een alternatief voor. Goeie bidonhouders zijn ook niet makkelijk te vinden. Ik gebruik quasi altijd bidons van Elite en deze zijn er van 950ml. Sommige goeie bidonhouders kunnen deze grootte soms niet aan. En ik wil ook wel bidonhouders die een beetje bij de fiets passen en/of opvallen.

Go with the Flow

Genoeg over hoe de fiets eruit ziet. Nu even over het materiaal zelf en hoe de fiets rijdt. Sonderling is afgemonteerd met een SRAM Apex 1 groep. De 1x slaat op het feit dat er vooraan slechts 1 tandwiel zit. Geen voorderailleur dus. Het tandwiel vooraan heeft 40 tanden. Achteraan is er eencassette met 11 versnellingen lopende van 11 tot 42 tanden.

Big gears for big rides

In het begin toen mijn zoektocht naar een gravelfiets startte was ik er van overtuigd dat ik een Shimano GRX groepset wou met twee tandwielen vooraan. De meeste argumenten die ik hiervoor te horen kreeg was dat de sprongen bij het verzetten van de versnellingen vaak te groot zijn en dat je soms niet die ideale cadans kan vinden. Ik had geen enkele ervaring met een 1x groepset dus dit leek me aannemelijk. En ik ben er van overtuigd dat het voor velen ook wel zo zal zijn. Echter toen mijn andere keuzes van fietsen niet voorhanden meer bleek of een veel te lange levertijd bleek te hebben, hen ik alles nog eens objectief bekeken.

Ik rij al verscheidene jaren zonder cadansmeter. Zouden de sprongen voor mij dan zo ambetant voelen? Bovendien, had ik de kans om een nieuwe fiets te kopen. Mijn wegfiets is een goeie fiets. Waarom een 2de fiets kopendie qua versnellingen e.d. quasi hetzelfde is. Kortom, ik besloot om eens helemaal “off the beaten track” te gaan. En ik heb er geen spijt van. Ik heb met Sonderling al 200+km gereden in 1 rit. Ik rij er quasi dagelijks mee naar het werk en heb al verscheidene 100km ritten mee gemaakt. SRAM heeft zijn werk goed gedaan en als je op de baan aan het rijden bent, zit je al vlug naar de kleine kransjes te schakelen achteraan. De eerste kransjes hebben niet zo een grote sprongen en zijn ideaal voor als je op vlakke gravelstroken rijdt of op asfalt. Zodra het omhoog gaat, zowel op asfalt of offroad zijn de sprongen iets groter. Maar dit stoort niet als je aan het klimmen bent of als het terrein zuigt aan de wielen. En er is echt een eenvoud in het fietsen als je enkel nog maar moet schakelen achteraan.

Zoals ik ook al eerder aangaf, koos ik voor een kader met veel bevestigingspunten. Dit omdat spatborden e.d. goed zouden vastgemaakt kunnen zijn op het frame. Ik heb wel enkele bevestigingspunten op het frame waarvan ik totaal het nut niet van ken. Als je het weet, mag je me het gerust vertellen 😉

De wielen die Sonder standaard meegeeft zijn een ander paar mouwen. Na anderhalve maand had ik achteraan al spaakbreuk. Ik ben niet de lichtste fietser maar dit lijkt me toch zeer vlug. Maar ja, een foutje kan altijd. Ik heb het wiel laten herstellen maar na nog geen 2 weken zit er al terug een slag in het achterwiel. Ik vrees dus voor een nieuwe spaakbreuk binnenkort. Voordeel van schijfremmen is natuurlijk wel dat je zelfs met een slag in het wiel kan doorfietsen. Maar ik vrees dat er dus zeer binnenkort een nieuw achterwiel op de aankooplijst zal staan.

De banden die er standaard opliggen zijn dan wel weer goed. Standaard levert Sonder WTB Resolutes 42mm. Tractorbanden dus. Maar wel goeie tractorbanden maar inde droge omstandigheden waar we nu al een tijdje zitten een beetje te veel profiel zeker als je er dagelijks over asfalt mee naar het werk rijdt. In eerste instantie heb ik er dan WTB Riddlers opgelegd met 37mm profiel. Deze waren al een pak vlotter op het asfalt en waren meer dan genoeg om toch al vrij zware, droge single tracks mee te rijden maaro p het asfalt “kleefden” ze nog een beetje te veel. Ondertussen heb ik een 3de paar banden aangekocht. Deze zijn Panaracer Gravelking SK plus 32mm banden. Echt offroad zou ik met deze banden niet direct durven gaan. Pure gravel e.d wel. En op asfalt bollen ze eigenlijk best goed. Getuige deze rit.

Nu blijft er wel nog een heikel puntje over. Ik heb “mijnen draai” nog niet gevonden op de fiets. Ik zit 90% goed op de fiets maar het lukt me niet om naar 100% te gaan. Ik lig niet supercomfortabel in mijn aerobars. Ik heb soms wat last van mijn polsen en alhoewel ik geen rugklachten heb, heb ik vaak het gevoel dat er iets wringt. Ik kijk nog om eens een bikefitting te doen binnenkort. Nu, als je een tocht van 212km kan maken zonder gekraakt en gebroken te zijn, denk ik niet dat ik veel te klagen heb he 😉 De fiets rijdt goed en ik heb er al veel plezier mee beleefd. Nu nog de laatste 10% qua houding goed krijgen en een goed achterwiel en dan is het plaatje compleet.