F.O.M.O.

F.O.M.O.

12 oktober 2020 0 Door Krulsnor

FOMO. Fear of missing out. Vrees om dingen te missen. Om langs de kant gezet te worden. Om achtergelaten te worden terwijl iedereen leuke dingen doet en jij thuis of op je werk zit. Leuke en grote ritten zien voorbijkomen op Strava die jij ook wel wilde doen maar je niet voor gevraagd werd. Een uitstapje waar je pas iets over gehoord hebt nadat het al gepasseerd was. Zelfs al kon je eigenlijk niet mee omdat je moest werken. Naar arbeid en plicht, is ons leven gericht.

Overal ja op zeggen, want als ik er niet ben en het is een topavond heb ik het wel weer gemist. Alles willen doen. Niet enkel sociale aangelegenheden. Alle Netflix series zien die nog op je lijst staan. Die 20 spelletjes nog eens spelen die je al geïnstalleerd hebt op aanraden van vrienden maar nog niet toe gekomen bent. Minstens ieder uur elke mogelijke sociale media app eens openen om te zien of er iets grappigs of interessants gepost werd. Te weinig uren op een dag om alles te doen wat je eigenlijk wil zonder de dagdagelijkse dingen die je sowieso moet doen.

Slaaptekort.

Vaak de energie missen om te fietsen. Gemakkelijk excuses vinden om toch binnen te blijven. Dat blaadje aan de boom wappert toch wel vaak vervaarlijk heen en weer. De wolken zien vaak grijs van opgehoopte regendruppels smachtend naar een aanraking met lycra, rubber en een brok aluminium.

Door te veel willen uiteindelijk niks doen. Kiezen is verliezen. Niet kiezen ook. Maar lui zijn is best makkelijk.